Esasında gözle görünmeyen ve yorgan olsun veya olmasın önlem alınmazsa hepimize fiili livata uygulayacak varliklar gerçekten var. Sera gazları dediğimiz bu görünmez varlıklar nedeniyle, küresel iklim değişikliği dediğimiz olay gerçekleşiyor. Geçenlerde Güney Afrika’nın Durban kentinde yapılan Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Konferansı’nda, iyi niyetli diyebileceğimiz bazı ülkeler, “Eh işte, kısmetse 2020′ye doğru bir şeyler yapmaya başlarız belki” kararını alırken, büyümekte olan ve hayvan gibi sera gazı emisyonlarını artırmakta olan hırt ülkeler (acaba hangi gruptayiz diye merak eden var mı?) “tabi tabi çevre çok önemli, siz 2020′de başlayın, biz de 2500 gibi katılırız” kararı aldılar.

Bizdekiler gibi ölümden sonra hazcı bir sonsuz yaşam olduğuna inanan, bu dünya batsa da kendileri için ahlaki veya pratik bir sorun görmeyen yöneticilerin yönettiği ülkeleri diyelim ki anladık. Onlar kültürel olarak deliler.

Ama bu dünyadaki zenginliğe inananlar neyin hesabında anlamak mümkün değil. Karlılıkları sürdükçe zenginler yaşam tarzlarının da aynı kalacağını umuyorlar. Harvard ve Yale’in ekonomi bölümünden mezun olmak herhalde zengin çocuklarının biyoloji nosyonu sahibi olmasını sağlamamış. Yoksa “Soy Tükenmesi” dediğimiz zaman dodo kuşunu kastetmediğimizi anlamaları gerekirdi.

Askerlik demişken, Osmanlı’da sipahisi olsun yeniçerisi olsun askerin kalkışması ve arada sırada padişah boğdurması, askeri darbeciliğin necip Türk milletinin ne kadar sevdiği bir spor olduğunu bize hatırlatır. Yeniçeriyi ıslah edeyim derken niyazi olan Sadrazam da çoktur.  Ama o zamanlar demokrasi de söz konusu olmadığından, bunları sömüren sınıfların birbirini boğazlaması olarak değerlendirmek yerinde olur. Ki bu da hem o çağlarda hem de şimdi tüm dünyada sevilen bir spordur.

Devrin (devir bayağı uzun bir devir) büyük devletlerinin -daha sonradan Osmanlı’yı bölmesi kolay olur diye-  zorlamasıyla reayaya verilen ve sonra tekrar geri alınan ve sonra tekrar verilen ve alınan haklar derken ceddin Tanzimat, neslin Meşrutiyet.  Osmanlı kleptokrasisi öyle büyük bir rezaletmiş ki, zavallı insanların her kademeden rüşvetçi ve sahtekar devlet memurları, taşeronlar, askerler ve saraylılardan kurtulması 2010 yılı itibariyle henüz mümkün olamadı.

Cumhuriyetin kuruluşu ile modernlik denemeleri yapılırken, Mussolini İtalyası’nın Ceza ve İşçi Kanunlarının benimsenmesi ise, herhalde bize bireysel hak ve özgürlüklerin  ne derece meftunu olduğumuzu gösteriyor. Zamanın ruhu öyleymiş diyorlar. Bilemiyorum. Ekonominin de harika planlanmasıyla şahane bir kalkınma hamlesi gerçekleştiren Türkiye… Öeh.. Dış yardım alsa iyi olacak bir hale gelmiş efendim. Burada haksızlık etmeyelim, ekonominin bu duruma gelmesine esas sebep emperyalistlerin ve sorumsuz Osmanlı yöneticilerinin ağzımıza sağlam sıçmış olmasıdır.

1940′larda Marshall yardımının koşulu, Türkiye’nin çok partili sisteme geçerek demokrasiyi tecrübe etmesi olarak belirleniyor. O zamanlar da Amerika’nın dünyanın her yerine zorla veya güzellikle demokrasi götürme maceracılığı varmış denebilir.  Neyse parayı almak için uyduruktan muhalif bir parti kurdururum derken İsmet Paşa koltuktan olmuş. Halkımızın fırsatını bulur bulmaz boktan, sağcı ve popülist bir partiye gözünü çıkarana kadar oy verme ve tek başına iktidar yapma sevdası daha o zamanlardan başlamış.

Kendisi de toprak ağası olan Menderes’in sahneye çıkması ile çok şahane reformlar ve süper bir ilericilik olmuş, fakirlerin yararına olan her şeyin bok edilmesiyle şimdiki oy hakkı olan dilenciler sisteminin temelleri atılmış.

Popülist kanallardan beslenen diktatörlük eğilimleri ile basın sansürü, kendine bağlı saldırgan milisler yaratma gibi uygulamlarla sağcılığın kitabını yazan Menderes’in destekçileri, birkaç kez İsmet İnönü’yü linç etmeye kalkmışlar. Aynı dönemde halka açıkça yalan söylenerek yaptırılan 6-7 Eylül olayları gibi faşist eğilimli gelişmeler  yaşanmış.

Erdoğan’ın son zamanlarda 200 kadar korumayla gezmesi, siyasi rakiplerini hukuk dışı yöntemlerle bertaraf etme çabası ve seçimleri kaybettikten sonra yolsuzluktan yargılanmasını zorlaştıracak maddeleri anayasaya kadar sokmaya çalışması zannediyorum en sonuda Menderes gibi öldürüleceği korkusundan kaynaklanıyor. Kaldı ki sadece içeride değil, dışarıda da düşmanlar edinmek için elinden geleni yaptı.  Pennsylvania ahalisi de mayhoş.

Selefleri Süleyman ve Turgut Paşalar, hem Düyun’u Umumiye’yi, hem yabancı sefirleri, hem Asakir’i hem de İttihatçılar’ı çok hırpalamadan idare etmesini bilirlerdi. Recep Paşa’nın mehteranın geri adımında basacağı köprüleri yakması akıllıca olmadı.

Necip Türk milletinin  oy verilmesi yahut askeri darbe yapılması sureti ile muhakkak faşizmle yönetilme konusundaki ısrarına ise şöyle denebilir: Sizi İsmet Paşa bile kurtaramaz. Kendi kendinizi kurtarın.

“I have tried lately to read Shakespeare, and found it so intolerably dull that it nauseated me.”

–Charles Darwin

Diyelim ki başlangıç için yeterince fazla sayıda maymunu bir daktilonun başına oturtup tuşlara basmalarını sağlayan bir düzenek olsaydı.

Bu düzenek Shakespeare’in belli bir eserine en çok benzeyen  metni üretenler dışındaki maymunları öldürse veya üreyemez hale getirseydi.

Ardından hayatta kalan maymunların üremesine izin verilip sonraki kuşak maymunlara da aynı şey uygulansaydı.

Belki de birkaç milyon kuşak sonra böyle bir düzenek iki şeyi başarmış olurdu; Shakespeare’in bir eserini daktiloyla yazabilen maymunlar üretmek ve söz konusu eserin tamamını bir hayvanın genomuna kelimesi kelimesine aktarmış olmak.

Burada daha önce denenmişi var, gerçek proje benim anlattığım kadar kolay olmayabilir. Daha kötüsü deneyimizin sonunda  sonsuz sayıda insanı daktiloların başına oturtup Shakespeare’in belli bir eserini yazmaya zorlayan maymunların ortaya çıkması olurdu.

Ben her ihtimale karşı şimdiden egzersizlere başladım:

IAGO
It were a tedious difficulty, I think,
To bring them to that prospect: damn them then,
If ever mortal eyes do see them bolster
More than their own! What then? how then?
What shall I say? Where's satisfaction?
It is impossible you should see this,
Were they as prime as goats, as hot as monkeys

Bu seneki 1 Mayıs’ın en büyük faydası, bizi Bandista ile tanıştırması oldu.

Buyrunuz…

bandista | de te fabula narratur.

Hatta buradan da buyrunuz… 

http://bandista.wordpress.com/

İkincisi; Propaganda’dan kaçamıyoruz. Bizi saklandığımız yerde gelip buluyor. Seçim zamanları daha da fazla. Faşizm budur. Hangi parti olursa olsun, zihnimi propagandasından âri tutma hakkına sahip olmalıyım. Bu hakkım elimden alınıyorsa bu totaliter beyin yıkamadır. Ayrıca seçimleri boykot etmek veya ettirmek istemek seçim kanununa göre suç. Seçmeme hakkın yok. Seçeceksin. Beğenmeme hakkın yok. Birinden birini beğeneceksin.

www.aranelsurion.org hislerime tercüman olmuş. Half Life 2′deki überfaşist Combine askerleri ve bizim çocuklar. Hayatı taklit eden sanatı taklit eden hayat.

0. 0. 0. Bilinçli olarak üretmediğimiz, kelimelerden oluşmayan, anlatı olmayan deneyimler. Bunlar belki bazı rüyalardır. 

0. 0. 1. Bilinçli olarak üretmediğimiz, kelimelerden oluşmayan, örneğin görüntüler sesler ve duygulardan oluşan anlatılar da var. Bunlar rüyalar ve eğer mümkünse rüyalar gibi esinlenmeler ile oluşturulan filmler olabilir.

0. 1. 0. Bilinçli olarak üretmediğimiz ancak kelimelerden oluşan ancak anlatı olmayan şeyler de oluyor. Bana pek olmuyor ancak sanırım şairlere olan bir şey bu. Düzyazı olmayan kelimeler ve bir düşünce silsilesiyle sonuca varılarak yani düşünülerek bulunmuyor. Ama yine de anlamlılar.

0. 1. 1. Bilinçli olarak üretmediğimiz, ancak kelimelerden oluşan bir anlatı var mıdır? Bazen özellikle soyut bir konuda düşüncelere dalmışken, kelimeleri kullanmaksızın kavramların fiziksel süreçlere nasıl yansıdığını düşünürken, özellikle de İngilizce kelimeler,  aklımdan sanki ben onları geçiriyormuşum gibi değil,  kendileri ortaya çıkıyormuş gibi akıyorlar ve anlamlı cümleler de oluşturuyor keratalar.

Buna benzer bir başka deneyim herhangi duygusal bir yaşantı sırasında, önceden farketmeden içimden bir şarkı mırıldanmaya başlamam şeklinde oluyor. Şarkının genellikle İngilizce (hatta biraz anlamını bildiğim bir şeyse başka dilde de olabilir) bazen de Türkçe sözleri o sırada yaşadığım şeyin emosyonel tonu ile ilgili oluyor. Hatta bazen kendime farkında olarak söyleyemeyeceğim kadar müstehzi ve isabetli sözler olabiliyor. Bunlar anlatı olanla olmayan arasında bir yerdeler. 

Bir de yeni fikirler insanın aklına nasıl geliyorlar. Zaten aklında değillerse? Esinlenme de aslında bildiğimizin farkında olmadığımız şeylerin bilincimize gelmesi olmasın? 

1.0.0 Bilinçli üretilmiş, kelimelerden oluşmayan, anlatı olmayan şeylere örnekler; kasten anlatı gibi kurgulanmamış olan görüntüler, müzik, ve benzerleri. Veya belki salt bir duyguyu içimizde hayal etmek. Belki bağırmak. 

1.0.1 Bilinçli üretilmiş, kelimelerden oluşmayan, anlatı olan şeyler. Sadece görüntü diliyle anlatılmış hikayeler.

1. 1. 0. Bilinçli olarak üretilmiş, kelimelerden oluşan, anlatı olmayan şeyler: örneğin kasten anlatı gibi yazılmamış şeyler, diyelim ki esinlenmeden yazılan şiirler. Benzer biçimde matematiksel ispatlar. Başka amaçlara hitap eden listeler, ve benzeri şeyler. Bir çok şeyler.

1. 1. 1 Bilinçli olarak üretilmiş, kelimelerden oluşan anlatılar, neredeyse bütün kasten anlatılmış hikayeler…

Bu kadar sıkıcı bir yazıyı da okuduysanız bundan sonra sorumluluk kabul etmiyorum.

Sırf yemeklerin değil evin kokusu gariptir. Revani yenir. Televizyon değişiktir.

Tombalak önkolları, çirkin süveterleri, cahil sorularıya her zaman senden aptal komşu çocukları. Mecburiyetten oynarsın.

Çizgi filmleri bile tam anlamazlar.

her yerde fraktal desenli danteller, halı desenli perdeler, perde desenli koltuklar, desen desenli halılar bir de anneleri bu dolmanın içine ne koyuyor böyle halının kenar suyundaki çizgileri yol yaparaktan sana ait olmayan oyuncak arabayı sürersin ki sevmediğin komşu karının alaycı sorusu “Sen ne zaman okula başlayacaksın?” kalın barsaklarına bir burultu verir sonraki her pazar akşamı yani okullara giderken ödevini yapmadığını hatırlatan her pazar akşamı bu kakan gelmiş gibi hissi sana ilk defa böyle yaşatırlar

sonraları öğretmenin

sonraları başka bir öretmenin bu yazılar senin yaşındaki bir çocuğun yazması için uygun değil bıyık deyince baba anlaşıması gibi şeyler ve sen bir trenin bir ıssızdan geçmesinin sesini yazmak istersin ama o yıllarda şartlar misayit değildir sonraları çok sonraları bu adamların aptal komşu çocuklarının büyümüş hali olduğunu yıllar sonra bir tiren geçidinde anlarsın.

Bir de hepsi yetmiyormuş gibi, apartmanın merdivenlerinde sanki evlerindeymiş gibi konuşurlar.

Powered by Qumana

Tüketerek, tükenerek ilerlemek. Yıllar öncesinden kalan duygular, aramızdaki mesafe artarken, eskisinden daha manidar. Bu güzel yüzlü hayal kırıklığına uğramış oğlanlar kendi kendilerinden çıkamamanın şarkısını söylüyorlar.

Alkışlıyoruz…